Ramón Pérez Vispo "O Topo de O Saviñao"

Na terceira visita que Baldomero realizou ao campo de concentración xa estaba preparado o plan de fuga. "Fixémoslle roupa nova e o cambiouse tras unha parede. Despois, saiu do convento tan tranquilo como se fora unha visita, recorda, quedaron citados na estación de ValIadolid.

"Eu funme do convento antes, con un oficial do Exército que me levou no coche. Estaba esperando na estación e vexo que Ramón baixa do tren con dous homes que levan escopeta.

Pensei que ou detiveran ata que vexo que se despide deles dándolIes á man, Eran uns cazadores que coñecera".

Ramón e Baldomero tiveron que esperar unhas horas en Valladolid antes de coller o tren de volta a casa, Estivemos, paseando e fomos ó cine a ver unha película de humor.

Por certo, que cada pouco tempo paraban a película e tiñamos que facer ou saúdo franquista ca man no alto", recorda sorrindo.

Baldomero prestoulle o seu salvoconducto, "por que sabía que se o detiñan, cando chegásemos a Monforte un sobriño de Baldomero solucionáballe o problema. No tren, que ía cheo de falanxistas, sentáronse nun compartimento no que  ían oficiais do Exército.

Á Baldomero non lle pediron nin unha soa vez ou salvoconducto, pero a el en varias ocasións", Ramón baixouse en Pobra de Brollón, porque en Monforte podíano recoñecer, alí, esperábanlle nun taxi que o trasladou a Escairón dando unha volta para evitar que alguén lle recoñecese.

Chegou a casa de noite, para evitar que os veciños o visen e así iniciou de novo a súa vida de topo.